Eindse boys 3 – RKSVO 4

Vreugerr toen regen nog alleen uit de gieter kwam, toen er over de Lochtstraat alleen nog maar dinosaurussen liepen, toen de Hells Angels nog op de fiets kwamen, toen boeren nog koeien voerde in plaats van demonstreren en toen SVO 4 nog deed voetballen. MAAR die laatste kunnen we vergeten, want na maanden stilte mochten onze jongens naar Duitsland voor een lekkere cupfight tegen der Schwänze van Dind’j! Maar eerst, transferzaken: in de lange zomerstop is onze selectie uitgebreid met Gijs Kobussen, Niels Douven en Roy van de Boom. Wees welkom boys! Oja, zie op de foto een fijn japans vakantiekiekje van onze geslaagde TeamBBQ. Wat een Vleest was dat.

Met een lekker zuidwestenwindje en een zon die scheen op de katerhoofdjes die de avond ervoor waren veroorzaakt dankzij nogal lauwe grolschjes, vertrokken de mannen naar ons buurland aan de verkeerde kentj van het kanaal. Zoals je gewend bent van onze verslagen, staan deze vol met onzin. Maar op deze zondag begonnen we de wedstrijd met een zeer indrukwekkende minuut stilte. Een mooi en emotioneel moment om stil te staan bij het overlijden van Marleen, dat zeer zeker binnenkwam bij de aanwezigen. Wij leven mee met de familie, in het bijzonder Niels die ons vanaf dit seizoen versterkt.

Iemand stelde voor om met de fiets naar de wedstrijd te gaan, maar ik trapper niet in hoor. Vanaf de aftrap was eigenlijk één ding wel duidelijk, de drie punten zouden mee terug gaan de grens over richting Nederland. Waar de mannen van Dind-j last van hadden, was eigenlijk gewoon dat ze niet zo heel goed zijn. Het was een kwestie van tijd voordat de voorsprong daar was. Het was Mitta-Kapper-Is-Met-Pensioen die dit voor elkaar kreeg. Met zijn lange lokken in de wind was hij te snel voor de verdediging en werkte hem op een fraaie wijze achter Jeroen Verhoeven. Ja, ook wij dachten dat die gestopt was maar nee hoor… die staat gewoon bij onze Duitse buurtjes onder de lat.

Opvallend momentje: MotoMoto was na een minuutje of 20 toch echt wel ver over zijn draaiuren heen, en moest terug naar de garage. Dat is niet overdreven, het leek alsof hij zich in een paar minuten had laten ombouwen, en daarna meteen was bevallen van zes amerikaanse zoontjes. Nee, tieske is een  V8 Diesel die koud nog wel draait, maar eenmaal warm beginnen er een paar motorlampjes te branden. Het is ook heftig zo een lange zomerstop. Na een goede servicebeurt kan hij er hoogstwaarschijnlijk weer tegenaan.

Nickotine had overigens net zijn motor gestart, en met nog geen twee minuten in het veld zette hij de mannen van het 4e op een 2-0 voorsprong. Waar moeten we het verder nog even over hebben? De gemiste kansen. Want het had met rust eigenlijk wel 5-0 mogen staan, maar we waren zo aardig om Jeroentje alleen maar bloot te stellen aan simpele pakballetjes. Een aantal schoten van 30-40 meter lieten zien dat de zin om te scoren er weer was, alleen echt effectief was dat niet. Stan had het afronden ook nog in quarantaine zitten trouwens, want hij wist een 100%-kans richting de cornervlag te werken. Ik moest het toch maar even opnoemen, kan gebeuren kerel. Nee grapje die had toch wel echt erin gemoeten. Dat hebben we trouwens in de tweede helft nog een keer of 20 gedacht, de afronding van Ospel was niet echt om over naar huis te schrijven.

Maar laten we de rust niet vergeten, belangrijk moment! Stijnes luidde hem weer in: de terugkerende rubriek, namelijk de Theekeuring is terug van weggeweest! Winnen in de oorlog konden de Duitsers niet, maar thee zetten gaat ze beter af. Een goeie zeven voor Mevrouw Tine van Kan. Timo zorgde ook nog even voor een zeer scherpe analyse in de rust met de woorden: Diego hoezo zweet jij eigenlijk niet? Met dit prangende vraagstuk was het tijd voor de tweede helft.

Ja, zoals gezegd gingen we verder waarmee we bezig waren en dat had niet zo heel veel met scoren te maken. Als Vlaggenist Van Dienst vond ik eerlijk gezegd het warmlopen van Eindse Boys Vrouwen 1 – Leveroy Vrouwen 1 op het naastliggende veld een stuk boeiender als het geknol binnen onze lijnen. Toch kwam er weer een lichtpuntje. In het lijstje van Marc Overmars, Cees van Kooten, Myron Boadu en Johnny Rep kon zich vanaf nu ook Gijsje Kobussen zich toevoegen: Hij scoorde bij zijn debuut! Met een fijne sliding gleed hij de bal, en zichzelf, het netje in… 3 tegen 0!

Vervolgens was het Björn die nog even solliciteerden op een baantje bij PostNL, met vrij zicht op het doel besloot hij om de bal te bezorgen, tussen 11:00 en 13:00 staan we voor uw deur, jaja. De verdediger vond dit allemaal te lang duren en het was onze postbezorger die dus niet tot scoren kwam. Volgende keer toch eerder skiete maat! Net voor het laatste fluitsignaal tikte Sem trouwens nog even de 4-0 binnen, na een lange loopactie van Nick. FjuutFjuut 3 punten naar dn Doospel! Met de mededeling in de groepsapp: ‘’Ik denk dat we het op een zuipen zetten’’, hebben we dat ook maar gedaan. Ook dat dienblaadje vol glazen met goudgele tarwesmoothies smaakte verrekes. Je kunt zeggen over Dind’j wat je wil, maar de scheids, het bier en de thee was gewoon goed. Klagen is ook zonde van je tijd. Ook de tegenstander was erg sportief, dus dank aan de Duitsers. We hebben een prima seizoensopening gehad.

Kip piri piri, nummer 12 van Helmond: Kiri Kiri! Met deze wijze woorden gaan we er weer tussenuit. Het bier in de kantine was kouder dan dat van de avond ervoor, maar in de loop van de middag waren de gele genotskokers wel uitverkocht. Speciaal verzoekje aan team inkoop: Besteld maar wat meer fusten. Dankje. Volgende week een thuisaffiche tegen Someren 9, 13:00 Houwakkerpark, komt dat zien. Wij hebben jullie ook gemist stelletje trouwe supporters. Alleen maar liefde.

Volg ons op Facebook