Eindse Boys 3 - RKSVO 4

*HET 4E NEEMT 3 PUNTEN MEE DE RIVIER OVER.*

Zondag 27 oktober klokslag 10:00 was het eindelijk weer eens tijd voor de (on)getalenteerde telgen van SVO 4 om zich te melden op Houwakkerpark. Normaal gesproken zou de volgende zin zijn dat Daan weer eens niet van zich had laten horen, maar de beste man opende om 9:58 de deuren van de kantine. Nu al een euforische dag. Ik zal het nog een keer herhalen, Daan was op tijd. Overigens gold dit niet voor Nick die lag nog in bed. Timo heeft het desondanks voor elkaar gekregen om Nick uit bed te trommelen waardoor hij toch mee kon met de spelersbus.

Al aan het begin van het seizoen hadden de trainers een zeer sterke keuze gemaakt, en dat is om met de auto naar Dind-j af te reizen. Ahfijn, met de fiets ben je ongeveer net zo snel maar bespaar je de moeite. Onze beste man Harold was met zijn Lancia ook van de partij om een deel van de selectie naar Duitsland te brengen, wantja Mitta heeft uiteraard nog geen rijbewijs. Na te controleren of iedereen zijn paspoort mee had genomen kon de wereldreis beginnen.

Door naar de warming-up. Mag gezegd worden: Het was kwalitatief van betere orde als de vorige keer. De enige die ontbrak was Jorn, die 10 minuten later toch de weg naar het trapveldje gevonden had. Waar hij was? Schijten. Daar kwamen trouwens nog probleempjes bij kijken, wat in Die Bundesland hadden ze nog niet gehoord van bijgevuld toiletpapier. Jorn kwam tot de conclusie dat zijn enige hoop was gevestigd op de prullenbak. De kartonnen wc-rolletjes moesten eraan geloven.

Voor de starting XI hadden Luuk en Timo voor een paar wijzigingen gekozen. Zo stond Stef op de flank, maakte Senna zijn entree in de verdediging, begon Sem op de bank, startte Daan op het middenveld (weetjenog hij was op tijd vandaag) en de geleende Gijs Kobussen mocht het doel verdedigen. Niet zonder reden dat Gijs van de partij was, want onze eigen doelbewaker had zijn rug gekneusd. Hoe dat dan? Volgens betrouwbare bronnen duikt Patrick niet alleen op zondag bij het 4e, maar beoefent hij zijn kunsten ook vanaf statafels op oktoberfesten. Patrick, trainen doen wij op dinsdag kluppel! Diego stond trouwens na een kort nachtje gewoon in de basis, Hij had het zaterdagavond beregezellig gemaakt in club Ultra. Goed thema die beestachtige feest-dj.

Eindse boys die tot nog toe 3 punten hadden tegen de mannen die 9 uit 3 stonden, een wedstrijd die eigenlijk op voorhand al beslist is. In de praktijk weten we dat dit nog wel eens anders kan gaan. Nadat Paul wederom een grap over 2x45 minuten maakte tegen de tegenstander en wij daar zonder enig sarcasme weer hard om moesten lachen, floot de scheids om de eerste 45 minuten in te luiden.

Er was eigenlijk al gelijk een kwaliteitsverschil te voelen, echter zag je dit niet. Na heel wat onnodig balverlies van beide kanten waren het de oosterburen die het denkbeeldige scorebord op 1-0 wisten te zetten. Waar het mis ging? De voorzet werd er niet uitgehaald, de ontvanger stond hartstikke vrij en kon de bal zo tussen 4 blauw-witte binnenschieten. Een opeenstapeling van slaoperds en fouten. Kut. Ik bedoel minder fijn.

Vervolgens combineerde Ospel erop los met mooi voetbal en goede aannames en vooral passes die aankwamen. Tenminste, dat is wat er bedoeld werd. Helaas werkte de voeten en hersenen bij de meeste niet helemaal samen vandaag.

Mathijs scandeerde voor de wedstrijd dat hij een hattrick ging maken. Die hattrick is niet gelukt, maar na een triomfantelijke sprint en een goede uithaal vloog het schot richting de hoek en…… paal! Balen joh. Jarno, die trouwens alleen maar klaagde over penspijn, was de man die een-op-een kwam met de doelman. Hoppa 1-1. Nee niet waar, Jarno wist op wonderbaarlijke wijze het netje niet te vinden. Toch gaan we hem niet verkopen via marktplaats, want een paar minuten later bewees hij weer zijn dienst met dit keer een succesvolle afronding. Dankjewel Schoapenzak.

Helaas moest Ospel nog een tegendoelpunt van de boys uit eind incasseren. Een goede pass door de lucht van de rechterkant stak het gehele veld over en belandde bij de tweede paal waar de Thomas Müller van de zesde klasse met een stap sneller de verdediging aftroef en hem knap binnen knikte. Mag gezegd worden, dit was een goal met veel klasse.

Met 2-1 de rust in is nou niet waar je vooraf voor tekent, maar er kan nog van alles gebeuren. Tijd voor de trainers om de zaak om te gooien. Stef was er voor rust afgehaald voor Sem, Mathijs kwam erin voor Daan wat betekende dat Senna terugkeerde op het middenveld, Jarno maakte plaats voor Nick en Stan kwam erin voor Mathijs. Toen de slappe thee achterover was geschud mochten we weer 3298 kilometer lopen naar het wedstrijdveld. Maar niet voordat we Jarno hebben gequote: ‘De wedstrijd is als deze thee, het onderste van de kan’. Volgensmij zei die niet precies dit maar het was een vermakelijke opmerking.

Ospel kwam met een hoop meer vuur de kleedkamer uit. De ene op de andere kans werd gecreëerd en ik denk dat we ongeveer tweehonderddrieënzestig keer een-op-een met de keeper hebben gestaan, maar de afronding liet zeer veel te wensen over. Laten we het erop houden dat Sem niet geslapen heeft en Nick zich had verslapen. Luc Stijnes was er helemaal klaar mee en maakte vanuit de verdediging een mooie individuele rush naar voren en legde de bal perfect voor waardoor Nick de stand wederom gelijk kon maken. Een mooie bijkomstigheid is dat Mathijs Veugen het voor de derde keer voor elkaar heeft gekregen om tijdens de wedstrijd te kotsen. Laten we wel eerlijk zijn: Van zijn blaffen hadden we minder last als van dat hondje aan de zijlijn. Man wat was die irritant. Mag wel gezegd worden dat dit beestje meer concentratie voor de bal had dan menig speler in het veld.

Na nog een paar heerlijke schwalbes van Paul waar inmiddels ook de tegenstander wel mee kon lachen, werd Sem toch nog bekroond met een doelpunt. Het zat hem vandaag niet zo mee maar hij weet toch nog de winnende te maken. Deze 2-3 was tevens de eindstand van de wedstrijd. Het moest van heel diep komen vandaag.

Inmiddels traditiegetrouw werd de warming-up van de 3e helft ingeluid met een blaadje bier. Björn kreeg nog de eer om met kleren en al onder de douche gezet te worden na Jorn bekogeld te hebben met de inhoud  van de bidons. Met 3 assists voor Luc in deze wedstrijd was het ook niet meer dan terecht dat hij nog even een lekker ABBA plaatje draaide, want die hebben we op zaterdagavond moeten missen. Rare vogel joh die DJ in de prins.

Nadat we op de terugweg de douanecontrole achter de rug hadden, waren we met 7 keer knipperen weer in ons oude vertrouwde Ospel. Behalve Paul, die bleef achter in het landgoed van Angela Merkel om ze daar de koude kneepjes van de derde helft te leren. Tegen een uurtje of 8 heeft ook Paul de weg naar de Ospelse kantine gevonden voor de after.

Nadat ook de derde helft was afgelopen hebben de fritse kopjes nog een 3-gangendiner gekanteld bij ’t hukske onder het genot van een budje. Dit brengt ons ook aan het einde van het wedstrijdverslag. De punten zijn mee naar de betere kant van de rivier en dat is gewoon heel erg lekker.

Volgende week spelen we vertrouwd op onze thuisbasis tegen de nummer 11 op de ranglijst: Someren. De aftrap is om 13:00. Tot de volgende!

Volg ons op Facebook